Nasa hudikatura!

REY MARFIL

Kapuri-puri ang personal na partisipasyon ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino na labanan ang climate change, aba’y sa kabila ng kanyang abalang iskedyul, personal niyang pinangunahan ang inagurasyon ng Climate Change Academy ng Albay ng nakaraang Biyernes bilang bahagi ng kampanya kontra climate change at masamang epekto nito sa ekonomiya ng bansa.

Layunin ng Climate Change Academy na itinayo sa loob ng campus ng Bicol University sa Legazpi City, na makatulong sa hakbang ng national government na makasabay sa nagbabagong klima, lalung-lalo na ang lokal na pamahalaan.

May kapangyarihan ang akademya na sanayin ang mga lokal na pamahalan sa disaster risk management, pagtaya ng climate risk hazards at adaptive capabilities, planning, at programming.

Tayo’y umaasa na maraming local government units (LGUs) ang susunod kay PNoy na nanguna para ga­wing institusyon ang paglaban sa nagbabagong klima sa pamamagitan ng public awareness, katuwang ang media.

***

Napag-usapan ang aksyon ng gobyerno, hindi matatawarang adhikain ng administrasyong Aquino na maibigay ang hustisya sa pamilya ng mga biktima ng Maguin­danao massacre na ginunita ang ikalawang taong kaganapan nitong Nobyembre 23.

Desidido si PNoy na maibigay ang hustisya para sa mga biktima ng isang araw na pinakamadugong patayan sa kasaysayan ng halalan sa bansa bilang bahagi ng reporma ng administrasyon sa sistema ng kriminal na hustisya.

Sa katunayan, todo-kayod ang pamahalaan upang pag-isahin ang halalan sa Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM) sa eleksyon sa 2013 upang matigil na ang kultura ng karahasan at political dynasty sa rehiyon.

Bilang proteksyon sa mga residente, patuloy na ipinapatupad ng pamahalaan ang state of emergency sa Maguindanao para matiyak ang kapayapaan at kaayusan sa lalawigan.

Alam ni PNoy ang mga hinaing ng mga kapamilya ng mga biktima ng Maguindanao massacre at nananatili ito sa kanyang paninindigan na pagkalooban ng proteksyon ang mga saksi at kamag-anakan ng mga nasawi.

Katulad ng pamahalaan, pareho ang agam-agam ng inyong lingkod na talagang tumatagal ang pagdinig sa Maguindanao massacre at umaasa tayong titingnan mabuti ito ng hudikatura para mapabilis ang pagkakaloob ng hustisya sa mga biktima.

Sa kabuuan, kailangan nating maunawaan na nasa eksklusibong kamay ng hudikatura ang pagpapabilis sa paglilitis ng kaso at hindi sa sangay ng ehekutibo o Palas­yo, katulad ng ipinagsisigawan ng ilang kritiko.

Sa halip na batikusin si PNoy, dapat manatili tayong matatag sa pagsuporta sa pamahalaan na mapalakas ang sistema ng hustisya sa bansa at saluduhan ang nasawing mga mamamahayag at iba pang biktima ng Maguinda­nao massacre.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Sarili ang sisihin!

REY MARFIL

May katwiran si Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa pagsasabi na tanging ang korte lalung-lalo na ang sala ni Judge Jesus Mupas ng Pasay City Regional Trial Court (RTC) Branch 112 ang meron pinal na desisyon kung dapat bang isailalim sa house o hospital arrest si Pampanga Rep. Gloria Macapagal-Arroyo matapos makasuhan ng pananabotahe sa halalan.

Bagama’t hindi magiging maganda sa ngalan ng pagkakapantay-pantay at hustisya na ikulong si Mrs. Arroyo sa kanyang magarbong mansion sa La Vista, Quezon City, dapat ipaubaya ng publiko ang desisyon sa mga korte katulad ng ipinahayag ni PNoy.

Sa ngayon, tama munang dalhin ng kapulisan si Mrs. Arroyo sa isang lokal na kulungan sa Southern Police District (SPD) mula St. Luke’s Medical Center (SLMC) matapos tumestigo ang sariling doktor -- si Dr. Mario Ver, orthopedic spine surgeon ni Mrs. Arroyo, sa korte at nagsabing gumagaling na ang kongresista at maaaring gamutin bilang outpatient at magkakaroon ng ganap na kagalingan matapos ang ilang linggo.

Subukang i-flashback ang nakaraan, bago payagan ng Sandiganbayan ang house arrest ni dating President Joseph Ejercito Estrada, ito’y pansamantalang dinala sa Veterans Hospital at inilipat sa isang pasilidad ng militar sa Tanay, Rizal at kinalaunan sa kanyang rest house sa Rizal.

Sa ngayon habang wala pang desisyon ang korte, hindi tama at malinaw na pagkakaloob ng special treatment ang pananatili ni Mrs. Arroyo sa ospital. Maaaring mukhang may sakit si Mrs. Arroyo, ngunit ang hindi maganda dito, hindi naniniwala ang mga tao sa kanya na dumaranas siya ng seryosong karamdaman at nangangailangang komonsulta sa mga eskpertong medikal sa ibang bansa.

Dahil sa kanyang track record ng pag-iwas sa mga isyu, nagiging malaking problema nito ngayon ang kanyang kredibilidad. Hindi siya pinaniniwalaan at pinagkakatiwalaan ng mga tao. Ngunit, siya lamang naman ang dapat sisihin dahil sa hindi pagtupad sa kanyang mga pangako. Naaalala n’yo pa ba ang kanyang pangako sa national television na hindi tatakbo noong 2004 elections -- hindi ba’t nagsinungaling at tumakbo?

***

Sa ating naudlot na usapang APEC (Hawaii) at ASEAN (Bali, Indonesia), hindi lahat ng oras ay maaa­ring makukwenta sa aktuwal na halaga o numero ang mga kapakinabangang inaani ng bansa mula sa mga biyahe ng Pangulo upang dumalo sa mga diplomatikong pagpupulong.

Kung noo’y pawang pagsasang-ayon lamang sa mga ideya at payak na konseptong pangkaunlaran, sa ganitong okasyon naisasapinal at nasesemento ang mga detalyadong kasunduan.

Kagaya ngayon, napagkasunduan at pormal na napabilang ang bansa sa pandaigdigang inisyatibo sa climate change, terorismo, ekonomiya, proteksyon ng ating mga kababayan sa ibayong-dagat at mga kasunduan sa kalakalan. Meron ding impormal na pagpupulong, leveraging, negosasyon at pagpoposisyon sa interes ng ating bansa.

Sa kasalukuyan, isinusulong ng Pilipinas na makapag-upo ng isang hukom sa International Court of Justice sa ilalim ng United Nations (UN). Patunay sa pagiging epektibo ng mga okasyong ito ang pagkakapanalo natin ng isang seat sa Security Council at iba pang komite ng UN ilang taon na ang nakalipas.

Sa 19th ASEAN Summit and Related Summits naman sa Bali, Indonesia pagtutuunan ng pansin ng mga delegado ng Pilipinas sa pangunguna ni Pangulong Noy ang isyu sa kinikwestyong jurisdiction at pagmamay-ari ng mga teritoryo sa West Philippine Sea at Scarborough Shoals.

Sa isang may kaliitang bansa na nahaharap sa ganitong isyu, malaking bagay ang magkaroon ng solidong kaalyadong kapit-bahay. Bagama’t nagki-claim din ang ilang bansang kasapi sa ASEAN, hindi maipagpapalit ang mapasang-ayon ang mga ito na hanapin ang solusyon sa mahinahon at diplomatikong paraan.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Patas lang!

REY MARFIL

Isang malaking tagumpay sa ngalan ng hustisya ang kautusan ng Pasay City na arestuhin si dating Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo dahil sa kasong pananabotahe sa halalan dahil napigilan itong makalabas ng bansa at maiwasan ang posibleng pagtakas.

Malinaw na tagumpay sa ngalan ng hustisya at pananagutan ang pangyayaring ito dahil ipinapakita ng pamahalaan na seryoso sa kampanya na habulin ang malalaking mga isda na sangkot sa umano’y malawakang maanomal­yang transaksyon at malakihang katiwalian sa nakalipas na administrasyon.

Dapat ding purihin ang ipinapakitang parehas at maka­taong pagtrato ng administrasyong Aquino kay Mrs. Arroyo. Kung tutuusin, napakabait ng kasalukuyang admi­nistrasyon nang hindi tumutol sa desisyon ng kapulisan na isailalim si Mrs. Arroyo sa hospital arrest sa St. Luke’s Me­dical Center bago pa man ito payagan ni Judge Jesus Mupas ng Pasay City Regional Trial Court (RTC) Branch 112.

Dapat din nating bigyang pagkilala ang pagtiyak ng pamahalaan na magkaroon ng parehas at walang kinikili­ngang paggalang sa bawat karapatan ng dating pangulo bilang akusado na ginagarantiyahan ng Konstitusyon.

Kumpara sa nakalipas na gobyerno, naniniwala akong maghahari ang paggalang sa karapatan ni Mrs. Arroyo sa due process sa panahon ng palilitis.

Ang masamang balita lamang para sa mga Arroyo, solido ang suporta ng publiko sa hakbang ng pamahalaan na isulong ang prosekusyon at nananawagan ng kanyang conviction.

***

Anyway, nakakatuwang makita ang patuloy na tagumpay ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa pagtanggap ng ma­laking paghanga at respeto ng makapangyarihang mga lider sa mundo dahil sa kanyang itinataguyod na makatotohanang reporma tungo sa matuwid na daan.

Kamakailan lang, mismong si United States President Barack Obama ang pumuri kay PNoy sa isang bahagi ng 19th Association of Southeast Nations (ASEAN) Summit sa Bali, Indonesia dahil sa malawakang reporma na ipinapatupad ng kanyang pamahalaan.

Sa pagbisita naman ni Republic of Korea President Lee Myung Bak, ipinaabot nito ang kanyang malalim na pagha­nga kay Pangulong Aquino dahil sa mga polisiya nitong ipinatupad para manatili ang pag-asenso ng ekonomiya sa bansa habang nagaganap ang pandaigdigang krisis.

Dahil sa paghanga ni President Obama, lalong maigting ang paniniyak ng US na magpapatuloy ang suporta ng kanilang pamahalaan sa mga repormang itinataguyod ni Pangulong Aquino sa buong bansa.

Malinaw na lubhang epektibo ang malinis na pamamahala ni Pangulong Aquino sa pagsugpo ng kahirapan na isa sa kanyang mga pangako noong nakalipas na kampanya. Binigyang puntos ni President Lee ang 7.6% paglago ng ekonomiya sa ilalim ng administrasyong Aquino na kanyang tinitingnan na “outstanding number” na labis na inaasam ng ibang mga bansa.

Pinuntuhan din ni President Lee ang malaking tagum­pay ni PNoy, base sa maigting nitong pananaw at kagustuhan na maisulong ang kaunlaran sa lahat ng mga tao at magkaroon ng magandang kinabukasan.

Take note: panlima sa pinakamalaking trading partner ng Pilipinas ang Republic of Korea na merong $6.08 bilyong pamumuhunan at ikatlo sa nangungunang mamumuhunan ng nakaraang taon na umabot sa $693.1 milyon.

Dahil sa magandang lideratong ipinapakita ni PNoy, inaasahan nating lalago pa nang husto ang bilateral relations ng Pilipinas at Republic of Korea sa larangan ng negosyo matapos lagdaan ang ilang mga kasunduang mayroong kinalaman sa agrikultura at enerhiya ng dalawang bansa.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

May pinatunguhan!

REY MARFIL

Papaano natin masisisi si Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa serye ng kanyang mga biyahe sa Estados Unidos (US) at Asya kung nagresulta ito sa paglago ng pamumuhunan ng bansa at nagsulong ng interes ng mga Filipino?

Pawang obligasyong internasyunal ang kanyang pinakahuling mga biyahe bitbit ang maliit na delegasyon, alinsunod sa programang pagtitipid ng kanyang pamahalaan.

Kabilang dito ang pagtungo sa Hawaii kung saan du­malo si PNoy sa 19th Asia Pacific Economic Cooperation (APEC) Leaders’ Meeting at ASEAN Summit sa Bali, Indonesia na naglalayong patatagin ang ekonomiya at pulitikal na kalagayan ng bansa.

Take note: imbitasyon ng iba’t ibang mga bansa ang kanyang mga paglalakbay, isang magandang indikasyon ng pagkilala ng banyagang mga lider sa maayos at magandang pamamalakad ng liderato nito para repormahin ang bansa.

Isang halimbawa ang imbitasyon ni Prime Minister Julia Eileen Gillard kay PNoy na bisitahin ang Australia sa kalagitnaan ng 2012, maging si United States President Barack Obama ipinaabot ang imbitasyon sa pamamagitan ni Secretary of State Hillary Clinton nang bumisita sa Pilipinas, pinaka-latest ang harapang imbitasyon ni Barack sa APEC summit sa Hawaii at ASEAN summit.

Malinaw ang paghanga ng makapangyarihang mga li­der ng bansa kay PNoy base sa mga imbitasyon dahil sa mga magaganda at makatotohanang repormang ipinapatupad nito, kabaliktaran sa “ex-occupant” ng Malacañang kung saan halos ipagduldulan ang sarili at mag-amazing race sa paghahabol para maimbitahan, as in “invite me”.

Sa kaalaman ng publiko, napaka-importante ang mga biyahe ng sinumang Pangulo -- ito’y isang paraan upang maiparating nito sa iba’t ibang mga bansa ang matinong pagbabago na inilatag ng kanyang pamahalaan para isulong ang kagalingan ng mga Filipino at maging ang mga ipatutupad pang mga programa.

At hindi rin naman kaila sa publiko ang matinding pagtitipid ni PNoy at tanging “working staff” ang bitbit. Higit sa lahat, mabibilang sa daliri ang biyahe kada taon, kabaliktaran sa nagdaang panahon kung saan dalawang (2) foreign trip kada buwan ang average ng nakaupo sa Palasyo.

Kung walang kuwentang lider si PNoy at isang tiwali, sa tingin ba ninyo iimbitahan nina President Obama, Prime Minister Gillard at iba pang mga lider na magpunta sa kanilang mga bansa? Natural hindi ang kasagutan.

Malaking katibayan ang mga imbitasyon na nasa tamang landas ang bansa sa ilalim ng pamumuno ni PNoy at ipinapakita rin ng mga pagbatikos sa biyahe ng Pangulo na walang maibatong isyu ng katiwalian ang mga kalaban o kritikong hindi matanggap ang resulta ng 2010 pre­sidential election.

***

Napag-usapan ang foreign trip, bilib ang international community sa nakamit ni PNoy sa usapin ng pagkakaroon ng sapat na suplay ng bigas sa unang tatlong (3) buwan ng taong 2011 nang hindi mangangailangan ng pag-aangkat ng bigas.

Sa katunayan, iprinisinta ni PNoy ang magandang ba­lita sa isang diskusyon kasama ang chief executive officers (CEO) ng malalaking mga kompanya sa ika-19th APEC Leaders’ Meeting sa Hawaii kamakailan -- ito’y resulta ng pro-farmers campaign ng pamahalaan para makamit ang sapat na suplay ng bigas, bagay na hindi nagawa ng dating administrasyon dahil ginawang pambansang polisiya ang pag-aangkat ng bigas.

Ibig sabihin, makatwirang papurihan ang administrasyong Aquino sa pagkakaloob ng mga binhi, kailangang inputs, pagtulong sa marketing campaign sa mga magsasaka at pagtataguyod ng pagtatanim bilang mura at kapaki-pakinabang na paraan kumpara sa pag-aangkat ng bigas.

Sa ganitong polisiya ni PNoy, matitiyak natin na hindi na mangyayari muli ang nasayang at nabubulok na tone-toneladang bigas sa ilalim ng dating administrasyon.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Sa kauna-unahang pagkakataon, inilabas ng mga kritiko ang linyang benggatibo si Pangulong Benigno ‘PNoy’ Aquino III at ginagantihan ang dating inaakusahang “kapit-tuko” sa palasyo. Hindi Marcos ang middlename ng mga Arroyo. Lalong hindi Marcos si Mrs. Arroyo.

Walang motibo si PNoy na paghigantihan ang mga dating namayagpag sa palasyo.

Kung gumaganti man ang kasalukuyang administras­yon, tanging para sa mamamayang Filipino ang maaaring motibasyon sa posisyon ng Pangulo na pursigihin sa tamang proseso’t paraan ang mga taong minsa’y pinag­laanan ng tiwala ng bayan ngunit siya namang nagkait sa mga ito ng matuwid na pamamahala at marangal na buhay.

Hindi natin papakialaman ang mga bagay na legal at nararapat lamang pagdebatehan ng mga eksperto sa batas at hukuman. Ang malinaw sa publiko, sila mismo ang gumawa ng kapahirapang nangyari sa kanila -- ito ang namutawi kay MIAA Chief Angel Honrado.

Ang naka-fax na request, ito’y hindi gawa-gawa lang. Ang pirmadong hiling, ito’y hindi nagmula sa Malacañang. Noong Martes, saktong 7:19 ng gabi ang request ng mga Arroyo na gamitin ang ramp ng NAIA kasama ang mga pasilidad na nauukol lamang sa mga dignitaryo at VIPs, ito’y natanggap ng MIAA public affairs office at agad na naaprubahan. Katunayan nito, isang liaison ng mga Arroyo ang personal na nag-ayos upang hindi sila mahirapang dumaan sa proseso.

Sa planong inilatag ng pamunuan ng MIAA, papasok ang mag-asawang Arroyo sa ramp gate kung saan may lagusan diretso sa isang lounge para sa mga VIP. Dito, kumportable silang maghihintay habang pinuproseso ang kanilang mga dokumento sa pag-alis ng bansa.

Ngunit dahil nga ang nakatagong misyon ay ang kumalap ng habag, pinili o pinilit nilang sa passenger entrance dumaan. Doon, libre ang publisidad. Sabayan pa ng linyang, “maawa naman kayo”, hindi ba’ “Ayos talaga ang buto-buto”?

***

Napag-usapan ang biyahe, pabagu-bago ang travel plan, pabagu-bago ang pupuntahan. Limang bansa ang nakaiskedyul sa loob ng iilang linggo. Sa isipan ng taumbayan, kakayanin kaya ng merong dinaramdam na katawan? Ang totoong may sakit, ito’y namamahinga at nagpapagamot, hindi lamang nagpapaospital at “tuma-timing” na makasakay ng eroplano!

Hindi lang pabagu-bagong travel plan. Pati ang totoong kondisyon, ito’y pabagu-bago rin. Kapag ganito ang humihiling ng permisong umalis, inyo bang papayagan? Take note: “binomba” ang publiko ng paulit-ulit na mga katagang ‘di mahagip ng ating kamalayan.

Mula “spondylosis” hanggang “cervical arthritis”. Mula. “bone mineral disorder” hanggang.

“hypoparathyroidism”. Mula “bone degeneration”, ang pinakabago’y “glandular disease”. Ano ba talaga, Ma’am?

Pinalululon sa atin ang mga termino ng mga dalubhasa’t aral sa siyensya’t medisina upang hindi natin maintindihan ang totoong kalagayan at ibaling ng masa ang atensyon sa nais ng kanilang kampong pagtuunan, walang ibang misyon kundi sila’y kahabagan na hindi ipinaramdam sa sambayan sa nagdaang 9-taon habang naghahari sa Malacañang.

Puwede ba talagang mangyari ito sa gitna ng ginawa nilang walang habas na pagpapahirap sa bayan at mga kaaway ng kanilang pamumuno?

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Ayos na ang buto-buto!

REY MARFIL

Teleserye!

REY MARFIL

Mala-soap opera ang mga pangyayari ng lumipas na mga araw -- kumpleto ang elemento, as in alta-sociedad ang bida, may pansamantalang tagumpay, may trahedya, may pagkalugmok sa masaklap na kinasapitan.

Kung hindi mag-iisip, siguradong tutulo ang luha. Kung hindi magmamatyag, pihadong madudurog ang puso. Lahat ay dramang idinerehe ng mga “spin doctors” ng dating “kapit-tuko” sa Malacañang.

Suriin ang mga eksena -- dalawang (2) linggo bago ang nasabing media blitz, trabahong kalabaw na umikot ang mga handlers ng mga ito sa lahat ng istasyon, mapa-radyo at telebisyon, as in “Operation Mercy” ang arrive. Ang target, umani ng habag sa publiko sa sinapit na kalagayan ng dating pangulo.

Bago pa maisampa sa Kataas-taasang Hukuman ang petisyong pigilan ang implementasyon ng Circular No. 41 na nagbibigay ng kapangyarihan sa kalihim ng DOJ na mag­lagay ng mga taong nasasakdal o masasakdal sa batas sa immigration Watchlist Order, naglabasan ang mga picture ni Mrs. Gloria Arroyo sa lahat ng media outlets -- maging print o broadcast.

Ang nakakatawa, noong una’y bawal kunan ang da­ting pangulo’t “bising-bisi” ang mga “Hawi boys”, mapigilan lamang ang mga cameraman na kumu-cover sa mga ito, ngayo’y halos mag-iyakan at ipagdikdikan ang mukha, maipalabas lamang ang kunwari’y kalunus-lunos na kalaga­yan ng kanilang amo.

Nakaraang Martes, hindi pa man lumalabas ang TRO ay nakaumang na ang “bookings” sa eroplano.

Una’y sa Clark lulan ng Tiger Airways papunta raw ng Singapore, anunsyo ng inupahang tagapagsalita. Alam naman ng mga nagmamasid na dibersyon lamang ito. ‘Yun nga at kinahapuna’y sa NAIA pala at PAL na ang sasakyan patungong bayan ni Lee Kuan Yew.

***

Napag-usapan din lang ang pagmamadali ng kampo ni Mrs. Arroyo na makalabas ng bansa, aba’y nang hindi umub­ra ang unang plano, hayun at lumabas na ang totoo -- Dra­gon Air ang eroplano at Hong Kong pala ang punta.

Ibang klase rin itong “malubha ang kalagayan”. Lamyerda at shopping ang unang nakaprograma sa adyenda.

Paiba-iba ngunit hindi na bago sa uri ng plot ng tele­seryeng pang-uga ng puso.

Alam naman nilang matatag ang paninindigan ng kalihim ng katarungan. Hindi patitinag sa modus ad hominem. Alam na alam naman ng mga ito na hindi papayag ang pamahalaan na ganun-ganun na lang at hahayaang kuma­ripas ang matagal na nagliwaliw sa ligayang dulot ng pandarambong sa bayan.

Gayunpaman, itinuloy ang drama. Libre nga naman ang co­verage, e ‘di sagarin na lang. ‘Yun nga ang nangyari. Convoy ng magagarang SUV at dahil ipinagbawal ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino ang sirena sa kalsada -- ang kumumpleto sa drama ang ambulansyang “de-wangwang”. Pansinin ang mga eksena, animo’y hinintay na magsidati­ngan ang mga camera, sabay baba na walang kulang sa nakaplanong costume at props.

Ayos nga ang butu-buto, hindi iilang mata ang naglawa. Meron ang nangilid ang luha at tila nakalimutan ang katiwaliang ipinupukol sa pamilya. Gagawin ng pamahalaan ang lahat hindi lamang masuway ang marubdob na pagnanais ng lipunan na panagutin ang may kagagawan ng halos isang dekadang pagpapahirap sa bayan.

Bago pa natin tuluyang makalimutan, sana’y sariwa pa sa alaala ni Mrs. Arroyo, maging sa sambayanang Filipino na nagoyo sa resulta ng 2004 elections ang katotohanang -- ang inihingi nilang TRO ay ang mismong Circular na sila rin mismo ang may likha nito -- ito’y inilimbag at inisyu sa panahong si Mrs. Arroyo ang may hawak ng timon at gi­namit upang ipitin ang mga kaaway o taga-oposisyon.

Ang pangyayaring ito ang buhay na patotoo sa kasabihang “kung anong itinanim, siya rin ang aanihin.”

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Buhos sa edukasyon!

REY MARFIL Lalo pang ipinakita ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino ang paninindigan nitong isulong ang magandang kalidad na edukasyon, patunay ang kautusang ipalabas ang karagdagang P1.15-bilyon para pondohan ang iba’t ibang proyekto ng Department of Education (DepEd). Malinaw na layunin ng karagdagang pondo na mapabuti ang pagkakaloob ng pangunahing serbisyo sa mga estudyanteng Filipino upang makamtan ang mithiin ng pamahalaan na magkaroon ng tinatawag na “Education for All” at maabot ang Millennium Development Goals (MDG) sa sektor ng edukasyon sa 2015. Gagamitin ang pondo sa pagpapalakas ng non-tea­ching personnel at iba pang national English proficiency program, kabilang ang pagkumpuni at rehabilitasyon sa elementary at secondary school buildings sa iba’t ibang lokasyon na labis na mahalaga sa pag-aaral ng mga estudyante. Sa kabuuang P1.15 bilyong ilalabas ng Department of Budget and Management (DBM), P500 milyon ang mapupunta sa maintenance and other operating expen­ses, kabilang ang pagbili sa school supplies na kaila­ngan sa pagtuturo. Mapupunta naman ang P483.8 milyon sa pagsasanay ng mga guro, scholarship at fellowship grants, pagpapa­lakas ng non-teaching personnel at iba pang human resourced development activities. Kukunin ang ilalabas na pondo sa P1.157-bilyong badyet ng Human Resources Training and Development. Sa kabuuang P483.8 milyon, mapupunta ang P179 milyon sa National English Proficiency Program habang P74.7 milyon ang ilalabas para sa Madrasah E­ducation Program ng DepEd sa Autonomous Region in Muslim Mindanao. Gagamitin naman ang P104 milyon sa pagkumpuni at rehabilitasyon ng mga gusali sa elementary at high school sa iba’t ibang lokasyon. Ilalaan naman ang P60 milyon sa pagbili ng 52,630 upuan at 1,169 na lamesa ng mga guro at 1,169 silid-aralan o 725 para sa elementarya at 444 sa sekondarya mula sa kabuuang 1,430 kuwarto na itatayo mula sa P1-bil­yong pondo ng DepEd School Building Program nga­yong taon. Mula naman sa P192-bilyong regular na badyet ng DepEd para sa 2011, P171.2 bilyon na ang nailabas ng DBM sa ahensya sapul noong Setyembre 30, 2011. *** Anyway, binabati natin ang administrasyon sa pakikiisa nito sa paggunita ng mga Filipinong Muslim sa E­idul Adha o pista ng sakripisyo, isa sa kapita-pitagang pista ng Islamic community. Ipinakita ni PNoy ang tahimik nitong pagrespeto sa kagawian ng mga Filipinong Muslim para palakasin ang pananampalataya sa pagsusulong ng tunay na Islam na kinabibilangan ng kapayapaan at pagkakaisa. Ipinapaalala ng Eidul Adha sa mga Filipinong Muslim na magsakripisyo bilang pagsubok sa prinsipyo sa gitna ng mapanghamong buhay. Ipinapakita rin ng okasyon ang aral ng katapangan at pagtanggap sa mga pagsubok bilang bahagi ng kaliwanagan ng kaisipan. Isang magandang senyales kaugnay sa pagrespeto ng mga Muslim ang ipinakitang pakikiisa ni Pangulong Aquino. Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)