Husay ng Pinoy!

REY MARFIL

Dahil sa kawalan ng katiwalian sa pamahalaan, napipi­litan ang mga kritiko ni Pangulong Benigno ‘PNoy’ Aquino III na lumikha at magtagni-tagni ng walang basehang mga reklamo, as in kung sinu-sino ang inaarkilang “script writer”, makaresbak lamang sa palasyo.

Hindi natin masisisi ang kanyang mga kalaban na gumawa ng walang kuwentang mga isyu mula sa kawalan lalo’t nararamdaman nila ang init ng matuwid na daan na nakabase sa matinong pamamahala at kampanya laban sa malawakang katiwalian.

Tinutukoy natin ang walang basehang banta na magsampa ng impeachment complaint laban kay PNoy na nag-ugat sa ibinigay na P5 milyon ng pamahalaan sa Moro Islamic Liberation Front (MILF).

Katulad ng isinampang impeachment complaint ni Atty. Oliver Lozano laban kay PNoy sa pamamagitan ng registered mail dahil sa pagtanggi ng huli na mabigyan ng state honors ang paglilibing kay dating Pangulong Ferdinand Marcos, inaasahan na sa basurahan din mapupunta ang panibagong reklamo.

Nag-ugat ang walang basehang plano ng isang kongresista sa P5 milyong pondo ng MILF para lumikha ng Bangsamoro Leadership and Management Institute.

Ang kawalan ng anumang alegasyon ng katiwalian sa kasalukuyang pamahalaan ang nagbibigay ng mataas na pagtingin ng publiko kay PNoy -- ito ang rason kung ba­kit nagtatahi ng kuwento ang mga kritiko.

Tunay na mas maramng importanteng bagay na dapat asikasuhin ang Kongreso sa halip na ubusin ang panahon sa pagtalakay sa walang basehang isyu. Kaduda-duda rin kung makakalusot sa pamantayan ng House committee on justice ang anumang reklamo.

Sa kabila ng malawak na sakop ng pagkakanulo sa tiwala ng publiko, hindi lubos maisip ng mga kurimaw kung saan pumapasok ang isyung ito kaugnay sa pagkakaloob ng P5 milyon sa MILF. Papaano na ang isang magandang mithiin na magkaroon ng wagas na kapayapaan sa bansa ay ikokonsiderang pagkakanulo sa tiwala ng publiko?”

***

Anyway, nakakatuwa ang pagkilala ng Malacañang sa nagawa ng mga batang Filipino math wizards na tinalo ang ibang mga kalahok sa international math competition na isinagawa sa China kamakailan.

Isang magandang balita na pagmumulan ng hindi matatawarang karangalan ang tagumpay ni Farrell Eldrian Wu kasama ang anim na iba pang mag-aaral sa elementarya nang manguna sa pangunahing dibisyon ng individual contests sa 2011 World Mathematics Team Championship na isinagawa sa Beijing, China mula Nobyembre 2 hanggang 6.

Isang Grade 6 na mag-aaral si Wu mula Taguig na na­nalo ng gold medal at nasa ikaunang ranggo sa panguna­hing dibisyon ng individual contests.

Sa pangkalahatan, nasa ikalawang puwesto ang grupong Philippine Team 1 ni Farrel kasama ang iba pang mag-aara­l -- sina Clyde Wesley Ang, Miguel Lorenzo Ildesa, Andre­a Jaba, Sedrick Scott Keh at John Aries Ceazar Hingan.

Ipinapakita ng matinding kompetisyon ng paligsahan na kayang-kaya ng mga Filipino na makipagpaligsahan sa larangan ng talino.

Nakakatuwa rin ang papuri ng Malacañang sa tagumpay na nakamit ni Miss Philippines candidate Gwendoline Ruais na naging first runner-up sa katatapos na 2011 Miss World beauty pageant sa Earls Court Two sa London, United Kingdom.

Sa kanyang opisyal na Twitter account (@PresidentNoy), pinuri ni PNoy ang tagumpay ng 21-anyos na Filipino-French -- si Ruais.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

“Like Ramona”

REY MARFIL

Nagsalita na ang Department of Justice (DOJ) na hindi papayagan si ex-President at ngayo’y Pampanga Rep. Gloria Macapagal-Arroyo na mangibang-bansa para raw magpagamot ng kanyang sakit sa gulugod.

Hindi natin masisisi si Justice Sec. Leila de Lima na magduda sa tunay na pakay ni Mrs. Arroyo na mag-abroad dahil na rin sa mga nangyari noon at sa update sa tunay na lagay ng kanyang kalusugan.

Hindi pa rin nakakalimutan ng mga Pinoy ang sinabi noon ni Mrs. Arroyo sa Baguio na hindi siya tatakbong Pangulo sa 2004 elections pero tumakbo. Ang malupit, naging kontrobersyal ang resulta ng halalan dahil sa alegasyon ng mga dayaan.

At pagkatapos manalo, naglabasan ang mga whistleblo­wer tungkol sa Hello Garci scandal at ginawa na nga ni Mrs. A­rroyo ang pamosong anunsyo niya sa television na, “I am sorry.”

Kung tutuusin, ang pinagbatayan ng desisyon ni Sec. De Lima na pagbawalan si Arroyo na lumabas ng bansa dahil sa kinakaharap nitong mga kaso ay resolusyon na ginawa ng DOJ noong panahon mismo ni Mrs. Arroyo -- at nagamit din noon sa mga kritiko ng Arroyo government para hindi makabiyahe gaya ng ilang militanteng kongresista.

Ibig sabihin, biktima si Mrs. Arroyo ng patakaran na nabuo sa panahon ng kanyang administrasyon. Kaya tama lang na dalhin ng mga Arroyo sa korte ang usapin para malaman kung illegal o hindi ang naging desisyon ni Sec. De Lima.

***

Napag-usapan ang pagtabla ng DOJ sa request ni Mrs. Arroyo, hindi lang plunder at electoral sabotage ang isyu bagkus meron pagdududang nakikita si Sec. De Lima sa tunay na lagay ng kalusugan ng dating pangulo, maging sa mga bansang pupuntahan nito.

Makailang ulit inanunsyo ng mga inarkilang spokesman ang gumagandang kalagayan ni Mrs. Arroyo at mismong mga doktor ng dating pangulo sa Saint Luke’s Medical Center ang nagsabing bumubuti ang kalusugan nito.

At kung pagbabatayan ang mga litratong lumabas ni Mrs. Arroyo, hindi naman siya pumayat nang husto. Nagmukhang kahabag-habag lamang si Mrs. Arroyo dahil hindi siya inayusan, as in hindi sinuklay ang buhok. Sinadya kaya iyon para magmukha siyang kawawa at makakuha ng simpatiya sa publiko?

Iyon ang hindi natin alam, maliban sa mga miron sa photo op!

Nagduda rin ang DOJ dahil sa dami ng makakasama ni Mrs. Arroyo sa biyahe. Bukod pa sa dami ng bansa na balak puntahan na aabot sa tatlo (3) hanggang lima (5). At sa nabanggit na mga bansa, isa lang ang may extradition treaty ang Pilipinas -- ito’y sa Amerika na wala sa prayoridad ng kampo ni Mrs. Arroyo.

Ibig sabihin, kung magpunta si Mrs. Arroyo sa bansa na wala tayong tratado at naisin nitong magtago na roon, walang habol ang Pilipinas. Tingnan na lang natin ang nangyari sa kaso ni Ramona Bautista na idinadawit sa pagpatay sa kapatid niyang si Ramgen Revilla, as in tali ang kamay ng pamahalaan na ibalik si Ramona sa bansa dahil walang extradition treaty ang Pilipinas sa Turkey na bansang kinaroroonan daw ni Ramona.

Dagdag pa sa pagdududa na nagsimulang lumakas ang suwestiyon na mag-abroad si Mrs. Arroyo mula nang ianunsyo ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino na sisimulan ng pamahalaan ang pagsasampa ng kaso ngayong Nobyembre.

Kung tutuusin, suwerte pa rin si Mrs. Arroyo, aba’y handa naman si PNoy na gastusan ng pamahalaan ang pagbiyahe ng mga dayuhang doktor na mapipili at dadalhin sa Pilipinas para dito siya magamot.

Dapat balanse ang lahat, as in kailangan ding pangalagaan ni PNoy ang tungkulin niya sa bansa na papanagutin ang mga nagkasala sa bayan -- dahil ‘yan ay ipinangako niya sa mga mamamayan.

At kay Mrs. Arroyo, ito’y pinayuhan ni Delfin Pasaway na habang hinihintay ang magiging desisyon ng korte, mabuting basahin muna niya ang pambatang kuwento na may titulong, “The Boy Who Cried Wolf”.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Buti na lang!

REY MARFIL

Malinaw ang kahanga-hangang determinasyon ng administrasyong Aquino na pulbusin ang masasamang mga elemento sa Mindanao sa pamamagitan ng all-out justice policy sa kabila ng pagbasura sa all-out war na nag-ugat sa karahasang inihasik ng ilang pasaway na mga elemento ng Moro Islamic Liberation Front (MILF) na nagresulta sa kamatayan ng mga sundalo at pulis.

Tama si Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa paninindigan nitong hulihin ang masasamang mga elemento sa Mindanao at nagbabalang mananagot sa hustisya ang sinumang magkakanlong sa mga ito.

Ipinapakita ng pamahalaan ang determinasyon na hulihin ang masasamang mga elemento, ngunit hindi bilang MILF. Dapat nating ilagay sa ating isipan na mangyayari lamang ang wagas na kapayapaan sa pamamagitan ng pag-uusap at hindi ng digmaan.

Sa ganitong bagay, importante sa magkabilang panig na magpatuloy ang pormal at hindi pormal na pag-uusap at laging maging bukas ang linya ng mga ito sa isa’t isa.

Makatwiran ang pag-obliga ng pamahalaan sa MILF na makiisa o hayaan na lamang ang kinauukulan na gawin ang kanilang trabaho na arestuhin ang masasamang mga elemento ng rebeldeng grupo.

Dapat ding papurihan ang administrasyong Aquino matapos tiyakin na hindi papayag na makialam ang banyagang mga bansa sa isinusulong na usapang pangkapayapaan sa MILF matapos ang balitang posibleng manghimasok ang Malaysia.

***

Napag-usapan ang all-out justice, hindi na tayo magmamagaling sa tunay na detalye ng engkuwentro dahil wala naman tayo roon. May bersyon ang mga sundalo, at may bersyon din ang MILF.

Ang malinaw dito, may naganap na bakbakan at may namatay, sa kabila ng umiiral na ceasefire dahil sa isinusulong na peace talks sa magkabilang panig.

Ngayon, may mga urot at mainit ang pamato na nag-uudyok sa gobyerno na itigil na ang peace talks at giyerahin na ang MILF… in short -- all-out war daw. Pero silang nang-uurot ng all-out war -- ito’y wala sa Mindanao at milya-milya ang layo sa pinangyayarihan ng bakbakan.

Silang mga nang-uurot na hindi naman pinagpapawisan ang kilikili dahil laging naka-aircon sa bahay, kotse at opisina. Mga hindi napuputukan ang paa dahil sementado ang bahay, ang kalsadang dinadaanan ng kotseng magara at pati na ang kanilang opisina ulit.

At habang nag-uurot ang mga urot, ang mga sundalo natin at mga mandirigma ng MILF ang gusto nilang magpang-abot ulit. Gusto ng mga urot na dumanak uli ang dugo at luha ng mga mauulila.

Bukod pa ang mga sibil­yan na madadamay at mapipilitang umalis ng kanilang bahay para hindi tamaan ng mga bala na may pasabi na, “to whom it may hit.”

Madaling mang-urot ng gulo pero mahirap mamagitan para mapagbati ang mga nag-aaway. Ilang dekada na ang giyera sa Mindanao pero magulo pa rin, kaya dapat na suportahan lang ang posisyon ng Pangulo na i­tuloy ang usapang pangkapayapaan habang naghahanap ng hustiya sa mga biktima ng karahasan.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Tamang proteksyon!

REY MARFIL

Dapat suportahan ang desisyon ng administrasyon na ipagbawal ang mga Filipino na magtrabaho sa 41-bansa dahil sa kabiguan ng mga ito na maging kaaya-aya ang kanilang mga nasyon para sa interes ng banyagang mga manggagawa.

Sa kabila ng deployment ban na ipinalabas ng Phi­lippine Overseas Employment Administration (POEA), nakapaloob sa Amended Migrant Workers and Overseas Filipinos Act of 1995 na dapat payagan naman ng pamahalaan ang pagpapadala ng OFWs sa mga kompanyang merong international operation na sumusunod sa pandaigdigang pamantayan na itinataguyod ng POEA sa panga­ngalaga ng mga manggagawa.

Dapat nating balansehin ang pagkakaloob ng seguridad at kabuhayan sa ating OFWs dahil hindi natin sila ipinapadala sa isang bansa para gahasain, saktan o abusuhin ng kanilang mga amo. Ipinapakita dito ang matinding pagmamalasakit ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa ka­galingan at interes ng overseas Filipino workers (OFWs).

Dapat tingnan ang pagbabawal bilang oportunidad sa 41-bansa na amyendahan nila ang kanilang batas sa paggawa para protektahan ang interes ng banyagang mga manggagawa, lalung-lalo na ang OFWs.

Mismong Department of Labor and Employment (DOLE) ang nagsabing 200 OFWs lamang ang maaapek­tuhan ng pagbabawal at tutulungan ng mga programa ng pamahalaan ang mga boluntaryong uuwi na lamang ng bansa. Higit sa lahat, hindi paboritong puntahan o destinasyon ng manggagawang mga Filipino ang 41 bansa.

Sa kasalukuyan, merong pagbabawal ang Pilipinas sa pagpapadala ng OFWs sa mga bansang Somalia, Syria, Nigeria, Lebanon at bahagyang pagbabawal sa Iraq at Afgha­nistan. Dapat nating tandaan na higit na mas mahalaga ang pagpapanatili ng buhay ng mga tao na siyang panguna­hing obligasyon ng pamahalaan sa ilalim ng Konstitusyon.

***

Napag-usapan ang aksyon at proteksyong ipinagkakaloob ng gobyerno, kapuri-puri ang pagsuporta ng administrasyong Aquino sa paninindigan ng United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization’s (UNESCO) kaugnay sa promosyon ng kalayaan sa pamamahayag.

Indikasyon ng malaking pagmamahal at malasakit ng pamahalaan ang pahayag ng suporta ni Communications Sec. Herminio Coloma, Jr. sa opening ceremonies sa pulong ng CI (Communication and Information) Commission -- isinagawa ang 36th UNESCO Conference sa Pa­ris, France ng nakaraang linggo.

Ipinakita rito na nakahanda ang pamahalaan na protektahan ang mga tao, partikular ang mga mamamaha­yag sa paggampan ng kanilang tungkulin. Tama ang pamahalaan sa posisyon na palakasin ang promosyon ng kala­yaan sa pamamahayag at impormasyon na bahagi ng tinatawag na Social Contract ng gobyerno sa mga Filipino sa ilalim ng liderato ni PNoy.

Ipinapaliwanag din ng suporta ang paninindigan ng pamahalaan na isulong ang pagsasabatas ng Witness Protection, Security and Benefit Act na naglalayong palakasin ang karapatan ng mga nagbubunyag ng katiwalian sa pamahalaan.

Inaasahang lilikha ang pahayag ng suporta ni Coloma kaugnay sa paggamit ng pamahalaan sa UNESCO-ins­pired communication for development (C4D) framework ng aktibong partisipasyon ng mamamayan sa gawain ng gobyerno.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Common sense!

REY MARFIL

Malinaw ang pagsuporta ni World Bank Group Pre­sident Robert Zoellick sa Pantawid Pamilyang Pilipino Program (4Ps) o Conditional Cash Transfer (CCT) prog­ram ng administrasyon -- isang patunay na epektibo at matagumpay ang kampanya ng gobyerno sa pagtulong sa mga mahihirap.

Dahil sa “daang matuwid” ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino, meron inilaang $100-milyong pasilidad ang World Bank sakaling mangailangan ng pondo ang gobyerno para sa programang CCT na kinukuwestyon ng mga kritiko subalit wala namang mailatag na solusyon upang tapyasan ang bilang ng mga nagugutom.

Isang napakagandang bagay ang pagsuporta ni Zoellick sa kampanya ng administrasyong Aquino laban sa katiwalian. Kailangan natin ngayon na suportahan ang anti-poverty at anti-corruption campaign ng pamahalaan upang maramdaman ang kaunlaran maging sa ilang mga lugar sa bansa.

***

Kapuri-puri rin ang pagtiyak ni PNoy sa malakas na bilateral relations ng Pilipinas at Vietnam sa kabila ng kontra-alyansa ng superpowers noong Cold War, as in pinalalim sa pagbisita ni President Truong Tan Sang ng Socialist Republic of Vietnam ang pagkakaibigan, ekonomiya, negosyo at bilateral relations ng dalawang (2) bansa.

Positibong bagay ang presensya sa Pilipinas ni President Sang sa gitna ng tensyon sa West Philippine Sea dahil sa pinag-aagawang mga isla. Higit na kailangan nga­yon ng bansa ang malakas na samahang pulitikal, ekonomikal at seguridad para sa kapayapaan at kaunlaran -- ito’y pagmumulan ng matinding kasiyahan sa pagsusulong natin ng kaunlaran at mga hamon sa iba’t ibang nasyon.

Dahil sa magandang pangyayaring ito, umaasa ta­yong matatamasa ng mga bansang kasapi ng ASEAN ang kapayapaan, kaunlaran at kooperasyon.

Manatili sana tayong nakatindig para sa pagsusulong ng magandang kinabukasan ng mga nasyon sa Asya.

Sa pagbisita ni President Sang, lumagda ang Pilipinas at Vietnam sa bilateral agreements na naglalayong pa­lakasin ang kooperasyon sa karagatan, coast guard at turismo at maging ang kasunduan sa bilateral projects na ipatutupad sa 2016.

***

Napag-usapan ang biyahe, hindi masisisi ang Malacañang kung pagdudahan ang tunay na motibo sa pla­nong pagpapagamot ni dating Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo dahil sa sandamakmak na destinasyong nais puntahan, katulad ng Singapore, Spain, Germany, Italy at US.

‘Ika nga ng mga kurimaw, “sentido kumon” lamang ang kailangan para malaman na nakakapagod kahit sa isang taong malusog ang bumiyahe sa iba’t ibang bansa sa loob lamang ng maikling panahon.

Mas lalo na kung isang maysakit ang bibiyahe, maliban kung sadyang walang “common sense” ang mga “taga-tahol” nito?

Hindi rin masisisi ang mga anti-Gloria na ilutang ang senaryong tatakas ang dating pangulo lalo pa’t kaliwa’t kanan ang mga iskandalong nagsisingawan. Alangang magpikit-mata na lamang ang mga dating nasagasaan o kaya’y magbulag-bulagan sa kanyang pananagutan?

Dapat lamang balansehin ng pamahalaan ang kanyang karapatan na makapagpagamot sa ibang bansa para mai­salba ang kanyang buhay at ang obligasyon nito sa batas na harapin ang mga imbestigasyon at prosekusyon.

Ang suggestion ni “Boy G”, bakit hindi na lamang papuntahin sa Pilipinas ang mga doktor na gusto nitong sumuri sa kanyang kalusugan?

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Mahalaga ang mga bata!

REY MARFIL

Makatwirang suportahan ang panawagan ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa mga kabataang Filipino na magkaisa, tumulong sa pagsusulong ng matinong pamamahala at magpakita ng sinseridad bilang epektibong sandata para magtagumpay kontra kahirapan.

Dahil sa kanilang potensyal sa pagbuo ng bansa, tama lamang na tugunan ng mga kabataan na kumakatawan sa 30% ng populasyon ng bansa ang hamon ni PNoy na mabuhay sa mga katangiang nabanggit na likas naman sa mga Filipino kesa gamitin ang pagiging malikhain sa paggawa ng kabulastugan o makakasira sa buhay.

Kailangan ang kooperasyon para makamit ang tulu­­y-tuloy na progreso at malaki ang magiging kontribusyon dito ng mga kabataan. Ibig sabihin dapat ta­yong makilahok sa magandang ginagawa ng gobyerno sa pamamagitan ng iba’t ibang social projects na nagpapalakas hindi lamang sa mga kabataan kundi maging sa ilang mga kasapi ng lipunan.

***

Napag-usapan ang mga kabataan, hindi ba’t naka­kabilib ang pagpapahalaga ni PNoy sa promosyon ng interes at karapatan ng mga bata, patunay ang pangu­nguna ng Pangulo sa paggawad ngayong taon ng Child Friendly Municipalities and Cities.

Sa kaalaman ng publiko, tumanggap ang limang (5) nanalo ng Presidential Trophy at tig-P300,000 cash prize -- kinabibilangan ng mga munisipalidad ng Villaverde, Nueva Vizcaya; Mariveles, Bataan; Vigan City, Ilocos Sur; Santiago City, Isabela; at Mandaluyong City, isang patunay na ginagawa ng administrasyong Aquino ang lahat ng paraan upang protektahan ang buhay at karapatan ng mga bata na siyang kinabukasan ng bansa.

Kabilang sa tulong ng pamahalaan sa mga bata ang kampanya laban sa kahirapan katulad ng Pantawid Pa­milyang Pilipino Program (4Ps) at pambansang prog­rama sa kalusugan sa pamamagitan ng PhilHealth na nakakatanggap ng mas malaking pondo para maparami ang mga benepisyunaryo.

Nakaraang Setyembre, tinatayang 2.23 milyong pamilyang Filipino ang nakinabang na sa 4Ps habang 5.2 milyong pamilya naman sa serbisyong kalusugan. At pangunahing prayoridad ni PNoy ang edukasyon na pinatingkad ng Counter-Parting for Classroom Cons­truction Program na gagawa ng 1,300 silid-aralan sa buong bansa.

Hindi lang ‘yan, lumahok din ang Pangulo sa UNICEF Philippines at Department of Social Welfare and Development para sa paglulunsad ng libro tungkol sa mga batang lansangan ng nakaraang linggo.

Tinatalakay ng librong A Journey with Children: Living and Working on the Streets of the Philippines ang mga kuwento ng 45-batang kalye, kalakip ang mga larawang kuha ni UNICEF photographer Giacomo Pirozzi.

Ipinakita ng libro ang kalagayan ng mga batang lansangan at ang pag-asang maaayos ang kanilang kalaga­yan na siyang pinagsusumikapang isulong ng administrasyon.

At nanawagan si PNoy sa pribadong mga kumpanya na ipagpatuloy ang pagsuporta sa mga programa ng pamahalaan upang protektahan ang mga bata.

Laging tandaan: “Bata n’yo ko at Ako ang Spy n’yo.” (mgakurimaw.blogspot.com)

Si Miriam ang nagsabi niyan!

REY MARFIL Suportado ng mga kongresistang Muslim ang posis­yon ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino na ipagpatuloy ang peace talks sa pagitan ng Moro Islamic Liberation Front (MILF), kalakip ang “all-out justice campaign” sa halip na all-out war ang ipatupad laban sa masasamang elementong namumugad sa kabundukan ng Zamboanga Sibugay at Al-Barka, Basilan. Sa pangunguna ni Basilan Rep. Jim Hataman at Confederation of Provincial Governors, City Mayors and Municipal Mayors League Presidents of Mindanao (CONFED MINDANAO) na pinamumunuan ni Davao del Norte Gov. Rodolfo del Rosario, umayon sa ideneklarang “all-out justice” ni PNoy ang grupo sa halip na pumasok sa isang magastos at mapinsalang digmaan. Pansinin: ta­nging taga-Luzon at residenteng hindi nakakaranas ng giyera at kaguluhan ang “mainit” sa all-out war! Hindi lang tama bagkus matalino at makatwirang posisyon ang naging tugon ni PNoy sa serye ng mga atake laban sa masasamang elemento o ilang pasaway na kasapi ng Moro Islamic Liberation Front (MILF). Ang panawagan para sa hustisya ang nararapat na gawin bilang pagkilala sa karangalan ng mga nasawing sundalo na matapang na idenepensa ang bansa kapalit ng kanilang buhay. ‘Pag babaliktarin ang anggulo, malinaw ang mensahe ni PNoy na habulin, parusahan at papanagutin ang mga nasa likod ng pag-atake at ipagkaloob sa mga biktima ang hustisya. Bagama’t ayaw aminin ng mga kritiko, ilalagay ng “all-out war” sa alanganin ang usapang pang­kapayapaan at hindi rin mareresolba ang ugat ng ilang dekadang rebelyon ng mga Moro at inaasahang lalaki ang pinsala sa buhay at ari-arian ng lahat ng grupong masasangkot sa digmaan. Hindi ba’t libu-libong pamilya ang napilitang lumikas nang abandonahin ang kanilang mga tahanan para magtago sa ligtas na lugar nang ilunsad ng isang dating administrasyon ang all-out war policy? Maaaring nagresulta ang all-out war policy laban sa rebeldeng mga Moro sa pagkakabawi ng iba’t ibang mga kampo, ngunit wala naman itong naitulong para maresolba ang ugat ng kanilang pakikibaka. Ibig sabihin, hindi lunas sa insureksiyon ang digmaan. Sa halip, pinalalakas nito ang kanilang armadong pakikipaglaban. Bukod dito, malaki ang magiging pinsala ng digmaan sa buhay at kapaligiran kung saan inaasahang libu-libo na naman ang refugees at grabeng mapipinsala ang kagubatan dahil sa bakbakan. Ang kailangan natin ngayo’y pamahalaang magsusulong ng hustisya para sa mga nabiktima ng karahasan, hindi para magpasulsol sa init ng ulo ng iilan. Kahit itanong n’yo pa kina birthday boy Vic Somintac (dzEC) at Willard “Mr. Ambassador” Cheng (ABS-CBN)! *** Napag-usapan ang matibay na posisyon ni PNoy, mismong si Senadora Miriam Defensor-Santiago, tinaguriang “Kampeon ng Konstitusyon” -- ito’y hanga sa paninindigan ng Pangulo at hindi kailanma’y pinagdudahan ang kagalingan sa pagdi-desisyon, katulad sa usapin ng Charter Change (ChaCha). Sa programang Krusada ni Henry Omaga-Diaz sa ABS-CBN, pagkatapos ng Bandila noong nakaraang Oktubre 21, malinaw ang mga binitawang salita ni Santiago kung anong klaseng lider si PNoy. Narito ang kumpletong transcript sa naging panayam. Issue: Charter Change Henry O. Diaz: Hindi naman naniniwala si Sen. Santiago na may agenda si PNoy pagdating sa ating Saligang Batas. Sen. Miriam Santiago: 1987 pa lang ‘yung Konstitusyon na ‘yun at gusto na nating palitan. We haven’t even fully implemented some of its provisions. At sa tingin ko, ‘di ‘yan papalitan ni Presidente Noynoy dahil sa pagmamahal sa ina niya. Eh identified ‘yan sa isip niya kay Mommy niya. Pinaghirapan ‘yan ng nanay niya eh. Ngayon papalitan ‘yan ng maski kanino at hindi naman maliwanag ang rason. Henry O. Diaz: Kung meron mang pinagdududahan ang senadora, ‘yun ang mga naka­paligid sa Pangulo. Sen. Miriam Santiago: ‘Yun ang problema ng mga ga­lamay ng maski sinong Presidente. Kasi akala nila Pre­sidente rin sila. Isa lang ang nahalal, ang daming nanga­ngarap kung anong gagawin nila, sa buong bansa pa? Hindi sila nakontento sa na-assign sa kanilang jurisdiction. Akala nila mga “junior presidents” na rin sila. Maaari nga ganu’n ang isipan ng ibang kasamahan. Pero si Presidente Aquino, sa pagkaalam ko sa kanya nu’ng magkasama pa kami sa Senado, ay hindi mo siguro basta-basta ma­bulungan ‘yan. Ayaw niya ng bulong brigade eh. May sarili siya, he has a mind of his own. Take note: si Senator Miriam ang nagsabi niyan, hindi ang sinumang malapit kay PNoy, siguro naman walang kritiko at grupong hindi makapag-move on sa resulta ng 2010 national election ang mag-aalburoto sa blog at Facebook! Laging tandaan: “Bata n’yo ‘ko at Ako ang Spy n’yo”. (mgakurimaw.blogspot.com)