Ginagawa ang lahat!

                                                                 Ginagawa ang lahat!  
                                                                   REY MARFIL

Magandang balita ang pahayag ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino kaugnay sa napipintong pagkakaloob ng pamahalaan ng 1,100 na permanenteng housing units sa susunod na buwan para sa naapektuhan ng Super Typhoon Yolanda.

Binanggit ng Pangulo ang magandang balita sa panayam ng media sa kanya sa nakalipas na paggunita ng 70th Leyte Landing sa bayan ng Palo.

Siyempre, produkto ito ng matuwid na daan at malasakit ng Pangulo sa ating mga kababayang na­ngangailangan ng ayuda.

Hindi ba’t nakakatuwa na marinig kay PNoy ang kabuuang 120,000 housing units na tina-target ng pamahalaan na matapos ngayong taon para sa mga biktima ng bagyong Yolanda?

Sa nasabing bilang, ipapamahagi ang 120,000 mga yunit ng bahay sa mga rehiyong 4B, 5, 6, 7, 8, at CARAGA.

Sa ngayon, umaabot sa kabuuang 56,140 mga yunit o 47 porsiyento ng kabuuang alokasyon sa pabahay ang ipagkakaloob sa anim na mga lalawigan sa ­Rehiyon 8.

Ibinalita rin ni PNoy base sa impormasyon ni ­Social Welfare Sec. Corazon “Dinky” Soliman na marami sa mga nakaligtas sa bagyo ang nakalipat na sa pansamantalang pabahay.

Nitong Setyembre, sinabi ng Pangulo na naka­pagpalabas na ang Department of Budget and Ma­nagement (DBM) ng mahigit sa P40 bilyon para sa iba’t ibang mga ahensya ng pambansang pamahalaan, go­vernment-owned and controlled corporations (GOCCs), at local government units (LGUs) para sa implementasyon ng relief at rehabilitation projects sa mga naapektuhan ng Yolanda.

***

Isa pang good news na ginagawa ng Department of Health (DOH) ang lahat ng makakaya nito ­para palakasin ang pagpuksa sa nakamamatay na Ebola Virus Disease.

Mismong si PNoy ang nagbigay ng direktiba sa DOH na gawin ang lahat ng makakaya nito para tiyakin ang kaligtasan ng mga Pilipino.

Sa katunayan, sasailalim ang mga kinatawan ng DOH sa specialized training programs ng World Health Organization (WHO) para lalong mapalakas ang isinasagawang paghahanda ng pamahalaan sa Ebola.

Kabilang sa pagsasanay ang pagtuklas ng mga kaso ng Ebola at pag-uulat nito sa kinauukulan, pagtugon at paghawak sa posibleng outbreak, pagbabantay sa lahat ng posibleng daanan ng nagtataglay ng sakit, pangangasiwa sa mga kaso, koordinasyon ng mga kinauukulang mga ahensya, mga plano at mapagkukunan ng pondo.

Bahagi naman ng tinatawag na komprehensibong estratehiya ng WHO na ilalatag ang pagpigil sa impeksiyon, contact tracing, case management, surveillance, laboratory capacity, ligtas na paglilibing sa mga biktima, kaalaman ng publiko at pagtulong ng komunidad at pambansang lehislasyon at regulasyon para suportahan ang paghahanda ng bansa sa Ebola.

Sa ilalim ng panunungkulan ni PNoy, nakakasi­guro tayong gagawin nito ang lahat ng makakaya ­para matiyak ang kaligtasan ng mga Pilipino sa iba’t ibang nakamamatay na sakit.

Laging tandaan: “Bata mo ‘ko at Ako ang Spy n’yo.” (Twitter: follow@dspyrey)
http://www.abante-tonite.com/issue/nov0314/edit_spy.htm#.VFadoWdavFw

Ang arogante at ang pasensiyoso

                                                         Ang arogante at ang pasensiyoso  
                                                                       REY MARFIL


Dapat lang na magsisi at mag-sorry ang German national na si Marc Sueselbeck sa ginawa nitong pag-akyat sa bakod ng kampo militar ng Pilipinas, at ang halos pagbalibag sa sundalong bantay na mas maliit sa kanya na si Technical Sergeant Mariano Pamittan.

Kahit humingi na ng paumanhin si Sueselbeck sa kanyang ginawang pag-ober-da-bakod sa Camp Agui­naldo kung saan nakadetine ang Amerikanong sundalo na si Private First Class Joseph Scott Pemberton, pinigilan pa rin siya ng Bureau of Immigration na makaalis ng bansa noong Linggo dahil sa kinaharap niyang reklamo ng pagiging “undesirable alien”.

Matatandaan na inakyat nina Sueselbeck at Ma­rilou Laude ang bakod ng Camp Aguinaldo para daw makaharap si Pemberton na inaakusahang pumatay sa transgender na si Jeffrey “Jennifer” Laude. Si Jeffrey ay kasintahan ni Sueselbeck at kapatid naman ni Marilou.

Kahit pa sabihin na bugso ng damdamin at ma­tinding emosyon ang nagtulak sa dalawa para akyatin ang bakod ng isang kampo militar, kailangan pa rin naman nilang harapin ang batas at patakaran na kanilang nilabag. Sa totoo lang, baka kung sa ibang lugar o bansa iyon ginawa ng dalawa, baka batuta o taser gun ang inabot nila.

Lalong hindi dapat palampasin ng pamahalaan itong napakalaking si Sueselbeck na kitang-kita sa mga news video na halos ibinalibag ang nakaunipormeng sundalo na si Pamittan. Hindi na niya iginalang ang patakaran ng kampo, hindi pa niya iginalang ang isang sundalo ng bansa.

Masuwerte sina Sueselbeck at Marilou dahil na­ging pasensiyoso at mahinahon ang mga sundalong bantay. Marahil ay naisip na rin ng mga sundalo ang pinagdadaanan ng dalawa kaya pinalampas na lang nila ang pambabastos ng mga ito sa kanila.

***

Dahil sa ginawa nina Sueselbeck at Marilou, may pumuna tuloy na nagmistulang “circus” ang eksena sa kampo kung saan nakadetine si Pemberton. Pinipilit ng mga militante na makuha ng pamahalaan ng Pilipinas ang kostudiya ng dayuhan, pero papaano magtitiwala ang US government na ibigay ang pangangalaga sa kababayan nilang dayuhan kung hindi magagarantiyahan ang kaligtasan nito para humarap sa paglilitis?

Kung napahamak o naaksidente sina Sueselbeck at Marilou, walang ibang dapat sisihin kundi ang mga kasama nilang abogado. Sila ang nakakaalam sa batas kaya dapat nilang pinaalalahanan ang kanilang kliyente sa magiging pananagutan nila kapag nilabag nila ito.

Kung may nahulog sa dalawa sa inakyat nilang bakod at nabalian sila ng buto, o kaya naman ay naging sobrang dahas nila na magtutulak sa mga bantay na sundalo na saktan sila -- aba’y sino na naman ang sisisihin, ang gobyerno?

Kaya naman dapat lang na parangalan si Pamittan sa ipinamalas niyang propesyunalismo at mahinahon. Dahil kung sinabayan niya ng dahas ang ginawa ng dayuhan at makikita ng buong mundo kung sakaling nasaktan niya si Sueselbeck, hindi natin alam kung ano ang magiging reaksiyon at pagtingin ng mundo.

At itong si Sueselbeck, dapat lang na hindi pina­yagan na makaalis at paharapin sa kasong isinampa sa kanya kahit pa na ang magiging parusa ay ipa-deport siya at hindi na payagang makabalik sa bansa.
Hindi naman puwede na gagawa ang isang dayuhan ng kasalanan sa bansa, magso-sorry at basta na lang aalis -- ang suwerte naman niya kung ganoon.

Kailangang ipakita sa mundo ng pamahalaan ng Pilipinas na may batas na umiiral sa bansa at mananagot ang mga may kasalanan. Ganito rin ang katiyakan na ibinigay naman ni Pangulong Noynoy “PNoy” Aquino sa kaso ng pinaslang na si Jeffrey na paiiralin ang gulong ng hustisya para makamit nito ang katarungan.
Laging tandaan: “Bata mo ko at Ako ang Spy n’yo.” (Twitter: follow@dspyrey)
 http://www.abante-tonite.com/issue/oct2914/edit_spy.htm#.VFAU8mdavFw

Hindi sana sila ‘makuryente’

                                                              Hindi sana sila ‘makuryente’  
                                                                     REY MARFIL


Maghihinay-hinay raw muna ang Kongreso sa pagbusisi sa hinihinging emergency power ni Pangulong Noynoy ‘PNoy’ Aquino bilang paghahanda sa posibleng power crisis na maaaring mangyari sa 2015. Ito ay dahil sa paniwala ng ilang mambabatas na mas mababa daw ang pinapangambahang power shortage kaysa sa unang inakala ng mga opisyal.

Sa halip na mailatag na ngayong Oktubre, sa Dis­yembre na lang daw tatalakayin ng Kongreso ang resolusyon na magbibigay ng emergency power kay PNoy para mabigyan siya ng kapangyarihan na makapasok sa mga kontrata sa mga power generator company para sa dagdag na suplay ng enerhiya sa 2015.

Nagbago ang isip ng ilang mambabatas dahil sa paniwala nila na maiibsan at liliit ang problema sa power shortage dahil sa sistemang Interruptible Load Program (ILP) ng mga pribadong kumpanya. Dito, sinasabing sasandal din kahit papaano ang Department of Energy (DOE) sa generator sets ng mga malalaking kumpanya kapag tinamaan tayo ng krisis sa enerhiya.

Pero tanong ng ating kurimaw, papaano kung hindi umubra ang ILP? Papaano kung biglang magkaaberya ang power plant? Papaano kung maging higit sa ina­akala ang krisis?

Sa paunang pagtaya ng DOE, baka abutin daw ng 21 hanggang 31 MW ang maging power reserve shortfall sa Abril 2015. Pero tiyak na inaasahang tataas at titindi pa ang pangangailangan sa enerhiya pagpasok ng summer kung saan busy ang pag-ikot ng mga electric fan at pagbuga ng malamig na hangin sa aircon sa init ng panahon.

Si Energy Secretary Jericho Petilla, nais sana na maaprubahan kaagad ng Kongreso ang emergency powers para kay PNoy dahil ang deadline sa pagpasok sa kontrata sa generator sets na magiging reserba sa posibleng krisis ay sa katapusan ng Oktubre.

Ang tanong na naman ng ating mga kurimaw, sino kaya ang sisisihin kapag nagkatotoo ang pangamba na rotating brownout sa Metro Manila ng tatlo hanggang apat na oras dahil sa power crisis? Sino ang mananagot kapag walang nailatag na reserba sa enerhiya?

***

Babala mismo ni PNoy, aabot sa P23 bilyon ang posibleng mawalang kita sa ekonomiya kapag nangyari ang limang oras na brownout na mangyayari sa loob ng tatlong buwan sa summer ng 2015. Kung tatagal naman ng dalawang oras ang brownout, aabot naman ang mawawalang kita ng ekonomiya sa P9.3 bilyon.

Hindi pa raw kasama diyan ang magiging epekto ng brownout sa turismo at magiging pamumuhunan ng mga negosyante. Aba’y idagdag na rin natin dito ang usapin ng kalusugan dahil tiyak na marami ang maiirita, iinit ang ulo, at mai-stress sa sobrang init. Hindi ba nakamamatay ang stress at sobrang init ng panahon lalo pa ngayon na may global warming?

Kaya naman binibigyan-diin ni PNoy ang kaha­lagahan na magkaroon ng reserbang enerhiya. Mas mabuti na nga naman na may reserbang nakatengga kahit hindi magamit, kaysa naman nangyari ang krisis at pagkatapos ay magsisisihan na naman dahil walang mapagkunan ng suplay ng enerhiya. Iyan ay kung hindi kaagad kikilos ang mga mambabatas at hindi na­bigyan ng emergency power ang Pangulo.

Sana lang ay isangtabi ng mga mambabatas at mga opisyal natin kung mayroon man silang hindi pagkakaunawaan. Sana ay masusi nilang talakayin ang usa­ping ito ng power crisis. Tiyak na hindi nanaisin ng mga residente at negosyante sa Metro Manila ang na­raranasan sa Mindanao na nagkakaroon ng ilang oras na rotating brownout dahil sa nangyaring krisis sa ener­hiya sa rehiyon.

Kung anuman ang lumabas sa magiging masusing pag-uusap at talakayan ng ating mga mambabatas at opisyal, sana ito ay tumpak, tunay, tama at totoo, at hindi sana “kuryente”, -- na ang ibig sabihin sa media, “palpak”.

Laging tandaan: “Bata mo ko at Ako ang Spy n’yo.” (Twitter: follow@dspyrey)
http://www.abante-tonite.com/issue/oct2714/edit_spy.htm#.VE1m42davFw

Ibang usapin ang VFA sa Laude case

                                                     Ibang usapin ang VFA sa Laude case  
                                                                     REY MARFIL

Nakalulungkot ang sinapit ni Jeffrey “Jennifer” Laude na natagpuang patay sa isang motel. Ang sina­sabing suspek sa krimen, ang sundalong Kano na naggu-goodtime sa Olongapo dahil ilang araw na lang ay aalis na sila sa bansa matapos maging bahagi ng joint military exercises ng mga sundalong Pinoy at Kano.

Sa ngayon, ang panig pa lang ng biktima ang luma­labas sa media base na rin sa testimonya ng isang saksi na kasama ni Laude na itinago sa pangalang “Barbie”. Ang testigong ito ang nagturo kay US Marine Pfc. Joseph Scott Pemberton na siyang pumaslang daw sa biktima.

Batay sa lumabas na mga balita, nagkita sa club ang grupo ng biktima at suspek, at humantong sa motel. Kung ano ang nagtulak o motibo ng suspek para patayin ang biktima, hindi pa malinaw dahil hindi pa nakukuha ang panig ng itinuturing na pumatay na si Pemberton.

Marami pang katanungan na naghihintay ng ka­sagutan at hindi ito dapat pangunahan ng mga walang partisipasyon sa pangyayari.

Pero bunga ng nangyaring krimen, nakaladlad na naman ang Visiting Forces Agreement o VFA ng Pili­pinas at Amerika. Mistulang pating na nakaamoy ng dugo ang mga militanteng grupo na sumunggab agad sa panawagan na ibasura na ang VFA. Abalang-abala sila nga­yon sa mga protesta at pag-atake sa pamahalaang Aquino at US na wala raw ginagawa para makamit ni Laude ang hustisya.

Ngunit kung anong ingay ng mga militante tungkol sa isyu ng VFA, hanggang ngayon ay tahimik pa rin sila sa ginagawang panghihimasok ng komunistang China sa mga teritoryong sakop ng Pilipinas. Bukod sa patuloy na nagtatayo ng mga istruktura at ginagawang artificial island sa pinag-aagawang West Philippines Sea, patuloy ang pagpapatrulya ng mga sasakyang pandagat ng China sa mga lugar na inaangkin ng Pilipinas.

Sa kabila ng mga banat ng mga militanteng grupo, nagdeklara na si Pangulong Noynoy ‘PNoy’ Aquino na hindi dapat maapektuhan ng kaso ni Laude ang VFA. Para kay PNoy, ang mahalaga ay makalap ang lahat ng ka­tibayan tungkol sa kaso at mapanagot ang may kasalanan.

Bagaman pabor naman si Speaker Feliciano Belmonte na dapat repasuhin o pag-aralan ang VFA, sinabi nito na hindi dapat sumawsaw ang kung sinu-sino sa usapin ng VFA na isang tratado at ang Malacañang at Senado ang may karapatang magpasya.

***

Tiniyak naman ni US Ambassador Philip Goldberg na lubos na nakikipagtulungan ang kanilang gobyerno sa nangyaring krimen at binigyang-diin niya ang kahalaga­han ng VFA, hindi lang sa usapin ng aksyong militar kung hindi maging sa pagtulong nila sa panahon ng kalamidad.

Hindi naman maikakaila na kabilang ang US sa mga unang dayuhan na sumaklolo at naghatid ng tulong sa mga kababayan natin na sinalanta ng bagyong Yolanda. At naging mabilis daw ang kanilang pagkilos bunga ng umiiral na VFA sa Pilipinas at US.

Sa totoo rin lang naman, taliwas sa alegasyon ng mga militante na hindi nakikipagtulungan ang US authorities sa kaso, sila mismo ang naglabas ng ilang larawan ng kanilang sundalo na pinagpilian ni “Barbie” kaya niya natukoy si Pemberton.

Tungkol sa kustodiya ng suspek, may kasunduan na dapat sundin ang Pilipinas at US alinsunod sa nila­laman ng VFA na dapat hintayin na lang kapag ganap nang umusad ang kaso. Kung saan man kustodiya mapunta si Pemberton, ang pinakadulo nito ay dapat humantong sa pagkakaroon ng hustiya; na hindi makakamit ng mag­kabilang panig kung pakikinggan lang ang mga hirit ng mga kritiko na ibasura ang VFA.
Laging tandaan: “Bata mo ko at Ako ang Spy n’yo.” (Twitter: follow@dspyrey)
http://www.abante-tonite.com/issue/oct2414/edit_spy.htm#.VEl8PWdavFw

Magandang epekto!

Magandang epekto!

REY MARFIL

Makatwirang batiin ang Department of Tourism (DOT) matapos makuha ng bansa ang pagkilala bilang pinakamainam na destinasyon sa Asya-Pasipiko.

Siguradong malaki ang magandang epekto nito sa maigting na kampanya ng pamahalaan para isulong ang turismo sa Pilipinas.

Nakuha ng bansa ang “Destination of the Year” award sa 25th Annual TTG Travel Awards kung saan nakilala ang Pilipinas bilang nangungunang destinasyon sa Asya-Pasipiko base sa isinagawang seremonya sa Bangkok, Thailand.

Dahil na rin ito sa maigting na kampanya ng pamahalaan na maisulong pa ang turismo sa mga banyaga.

Nasa kategorya ng Outstanding Achievement Awards ang Destination of the Year award na nakuha ng Pilipinas.

Ilan pa sa mga kategorya ang Travel Personality of the Year, Best Travel Entrepreneur, Best Marketing and Relationship Effort at Best Trade Supporter.

Isa ang TTG Travel Awards sa prestihiyosong para­ngal sa industriya ng paglalakbay sa rehiyon na inorganisa ng TTG Asia Media’s Travel Trade Publishing group.

***

Panibagong good news na naman ang ipatutupad ng Department of Agrarian Reform (DAR) na P33.2-mil­yong halaga ng Professional Service Providers (PSPs) para sa kapakinabangan ng mga magsasaka sa ilalim ng Agrarian Reform Beneficiaries Organizations (ARBOs) sa Gitnang Visayas.

Nilagdaan na ang memorandum of agreement (MoA) ng DAR at PSPs para sa Agri-Extension Services (AES), Business Management Services (BMS) at Progress and Process Monitoring (PPM) sa ilalim naman ng Agrarian Reform Community Connectivity and Economic Support Services (ARCCESS) program ng DAR.

Siguradong maraming mga magsasaka at iba pang mga benepisyunaryo ng programang agraryo ang matutulungan ng programa sa ilalim ng ARCCESS pro­jects para epektibong mapangasiwaan ang kanilang agri-enterprises.

Ipagkakaloob ng DAR ang support services na makakatulong para maging matagumpay ang ARB sa maliliit na mga negosyante.

Isang capability building at technical assistance component ang BDS na makakatulong sa ARBs enterpri­ses at kanilang farm management at business operations.

Sa ilalim ng ARCCESS program, mayroon itong contract price na P4.156-milyon para magkaloob ng Agri-Extension Services sa anim na nangungunang ARBOs sa Bohol at P4.625-milyon para sa 17 iba pang ARBOs sa Negros Oriental.

Magkakaloob naman ang Siliman University ng business development services na may contract price na P6.93 milyon para sa 17 ARBOs sa Negros Oriental at First Consolidated Cooperative Along Seaboards sa Tañon Strait (FCCT) bilang service provider hawak ang P3.51-milyong contract price para sa anim na ARBOs sa Bohol at P4.74-milyon sa siyam na ARBOs sa Cebu.

Ipatutupad naman ng Infoshare Management ang Progress and Process Monitoring (PPM) projects systems na may contract price na P1.698-milyon sa anim na sub-projects para sa anim na nangungunang ARBOs sa Bohol.

Ipatutupad naman ng All-Asian Centre for Enterprise Development Inc. (ASCEND Inc.) ang P2.52-milyong contract price sa walong sub-projects sa siyam na na­ngungunang ARBOs sa Cebu at Ateneo de Davao.

Sa tulong naman ng Institute for Socio Economic Development Initiatives (ISEDI), pamamahalaan nito ang P4.052-milyong contract price para sa 12 sub-projects sa 17ARBOs sa Negros Oriental at P963-milyon na 3 sub-projects para sa 10 nangungunang ARBOs sa Siquijor.

Asahan nating maraming mga tao ang makikinabang sa programang ito ng DAR.
Laging tandaan: “Bata mo ko at Ako ang Spy n’yo.” (Twitter: follow@dspyrey)
http://www.abante-tonite.com/issue/oct2214/edit_spy.htm#.VEbg6mdavFw

May tiwala!

                                                                          May tiwala!  
                                                                           Rey Marfil

Hindi maitatangging napakarami pa rin ang nagtitiwalang mga Pilipino kay Pangulong Noynoy ‘PNoy’ Aquino dahil sa magandang performance nito base sa pinakabagong resulta ng Pulse Asia survey.

Base sa September 2014 Ulat ng Bayan Survey ng Pulse Asia, nakakuha si Pangulong Aquino ng 55% na approval rating at 14% disapproval rating habang nanati­ling walang desisyon ang 31%.

Sa survey, umabot ang approval at trust ratings ni Pangulong Aquino sa Visayas sa 65% at 61%, ayon sa pagkakasunud-sunod; 68% at 65% sa Mindanao, ayon sa pagkakasunud-sunod; 54% at 52% naman sa Class D, ayon sa pagkakasunud-sunod; parehong 61% sa Class E.

Patuloy pa rin ang malaking suporta ni Pangulong Aquino sa mga tao sa Metro Manila at Luzon.

Base sa survey, nakakuha si Pangulong Aquino ng 48% at 47% na appreciation at trust ratings sa Metro Manila, ayon sa pagkakasunud-sunod; habang 46% at 48% naman sa Luzon, at 48% at 49% sa Class ABC.

Ibig sabihin, maraming Pilipino ang nananatiling masaya sa pamamalakad ni PNoy katulad ng magandang resulta sa nakalipas na mga taon dahil sa matuwid na daan at malinis na pamamahala. Indikasyon ito na positibo ang mga programa ni PNoy kaya siguradong magpapatuloy ang mga ito.

Hindi rin titigil si PNoy sa pagtutok sa programa para lalong mapabuti ang serbisyo ng pamahalaan sa mga tao. Patuloy na nakatutok si PNoy sa pagpapatupad ng mga reporma at programa na mas pakikinaba­ngan ng maraming mga tao.

***

Tinitiyak nating maisasakatuparan sa lalong madaling panahon ang pagpapabuti ng ating mga paliparan lalo’t muling inulit ni PNoy ang paninindigang pag-iigihin ng pamahalaan ang estado ng Ninoy Aquino International Airport (NAIA).

Sigurado tayong aayusin ni PNoy ang mga hinaing na isinapubliko ng website na Wall St. Cheat Sheet kung saan naitala ang Pilipinas bilang isa sa 10 Worst Airports sa buong mundo.

Sa katunayan, inilipat na ang operasyon ng limang nangungunang international carriers mula sa Terminal 1 tungong Terminal 3 para maiwasan ang sikip ng paliparan sa bansa.

Gayunpaman, binigyan ng Wall St. Cheat Sheet ng pagkilala ang plano ng pamahalaan na gumawa ng isang bagong paliparan na magsisimula ang operasyon sa susunod na limang taon.

Kabilang rin sa tatlong worst airports ang nasa Estados Unidos (US) na LaGuardia Airport sa New York, Los Angeles International, at Bill and Hillary Clinton National Airport sa Arkansas.

Kabilang rin sa listahan ng masasamang mga paliparan ang Charles De Gaulle sa Paris; Bergamo Orio al Serio Airport sa Italya; Zurich International sa Switzerland; Chad’s N’Djamena International Airport; Moscow Sheremetyevo Airport sa Russia; at Calcutta Netaji Subhash Chandra Bose International Airport sa India.

Nagpakilala ang Wall St. Cheat Sheet na nagbibigay ng malalim na pagsusuri para sa abalang mga konsumer sa tinatawag na mobile world.

Asahan natin na ipatutupad ng administrasyong Aquino ang magaganda at mabubuting mga programa para mapabuti ang mga paliparan sa bansa. Laging tandaan: “Bata mo ko at Ako ang Spy n’yo.” (Twitter: follow@dspyrey)
http://www.abante-tonite.com/issue/oct2014/edit_spy.htm#.VEQoRWdavFw

Ano ang motibo sa pagsukat?

                                                          Ano ang motibo sa pagsukat?
                                                                   REY MARFIL

Sa unang pagkakataon, isang survey ang ginawa at lumabas para sukatin ang pananaw ng publiko tungkol sa kampanya at pangako ni Pangulong Noynoy ‘PNoy’ Aquino tungkol sa “daang matuwid”. Ngunit maliban sa mga numero, ang isa pang mahalagang punto na dapat malaman dito ay kung bakit bigla yatang nagkaroon ng naturang uri ng survey na hindi naman ginagawa noon?

Sa naturang survey na ginawa ng Pulse Asia sa may 1,200-katao bilang respondents o kanilang tinanong mula Setyembre 8-15, lumitaw na 29% ng mga ito ang nag­sabing naniniwala sila na natupad ni Aquino ang pangakong daang matuwid.

Pero mayroon namang 36% na nagsabing nabigo raw si PNoy sa pangako at 34% naman ang hindi nakapagdesisyon.

Ang tanong naman ng mga istambay sa kanto, sumasalamin ba sa katotohanan ang naturang survey para sa 100 milyong Pinoy kahit 1,200-katao lang ang tinanong? At kung tumpak ang survey, masasabi bang higit na nakararami ang naniniwalang binigo ni PNoy ang kanyang mga “boss” kahit may 34% ang hindi nakapagdesisyon?

Kahit ang mahina sa math, malamang na mag-­alanganin na paniwalaan na higit na nakararami ang naniniwalang bigo si PNoy sa kanyang pangakong daang matuwid dahil sa 34% na hindi nakapagdesisyon.

Kung bibiyakin kasi ang 34% sa mga pabor at hindi, li­litaw na hati o kung hindi nakalalamang lang ng kaunti ang nagsabing bigo si PNoy sa kanyang pangako. Ngunit pa­paano naman kung iyong lahat ng 34% ay higit na pabor pala sa nagsasabing natupad ni PNoy ang kanyang pangako?

Subalit higit nga sa numero ng survey na ito na base lang sa perception o pananaw ng respondents, dapat ding sigurong pag-usapan ang motibo kung sino man ang nag­pagawa ng survey. Tila alanganin kasi ang timing para i­pasama sa survey ang tanong dahil may nalalabi pang mahigit isang taon sa termino ni PNoy para alamin sa publiko kung natupad ba o hindi ang pangako niyang daang matuwid.

***

Hindi tuloy maalis isipin ng mga istambay sa kanto na magtanong kung may nagnanais bang gamitin ang usaping ito para sa personal nilang interes politikal. Ang problema lang, bakit isasama nila si PNoy sa isyung politikal gayung hindi naman siya kandidato sa 2016 elections? O baka naman may naghahanda lang nito dahil sa lumulutang na posibilidad ng Charter Change at ikalawang termino ni PNoy? Hindi kaya?

Medyo malabo rin kung tutuusin ang tanong sa ginawang survey na “kung natupad ba ni PNoy ang pangako nitong tuwid na daan”. Dapat yata ay ginawang ma­linaw at eksakto ang tanong kung ang tinutukoy ba ay ang pamamalakad ni PNoy, o kasama ba ang mga pasaway na ilang opisyal na hirap maglakbay sa tuwid na daan?

Malamang kung tungkol mismo sa pamamahala ni PNoy ang tanong, tiyak na marami ang magsasabing natupad niya ang pangakong daang matuwid dahil wala siyang kinasangkutang katiwalian o alegasyon na nagbulsa siya ng pondo ng bayan. Pero kung tungkol sa ibang opisyal, batid naman natin ang mga naglalabasang tungkol sa mga kinakasuhan at iniimbestigahan.

Pero isang indikasyon na patuloy na pagtitiwala ang publiko kay PNoy ay ang hiwalay na trust at satisfaction ra­tings na isinagawa ng Social Weather Station (SWS) na nagpakitang tumaas ang kanyang marka ng siyam na puntos.

Sa naturang survey na ginawa noong Sept. 26-29 na may 1,200 respondents din, 59% ang nagsabing satisfied sila sa pamamalakad ni PNoy, 25% ang hindi, para sa kanyang “good” net rating na +34. Mas mataas ito sa +25 na nakuha niya noong Hunyo.

Kung paniniwalaan ang Pulse Asia survey na nagsa­sabing higit na marami ang naniniwalang bigo si PNoy sa kanyang pangakong daang matuwid, papaano nangyari na lilitaw sa SWS survey ang nagsasabing higit na marami naman ang nasisiyahan sa trabaho ni PNoy?

Dahil perception o pananaw lang naman ang survey, puwede kayang isipin na higit na malaking bahagi ng 34% na hindi nakapagdesisyon sa survey ng Pulse Asia ay panig sa 29% na nagsabing naniniwala silang na­tupad ni PNoy ang kanyang pangakong daang matuwid? Ganu’n nga kaya?
Laging tandaan: “Bata mo ko at Ako ang Spy n’yo”. (Twitter: follow@dspyrey)
http://www.abante-tonite.com/issue/oct1714/edit_spy.htm#.VEEM-xZWXps